zaterdag 26 augustus 2017

Sterrensjaal | Tadaa!

I proudly present,
geblokt en wel,
mijn 'Sterrensjaal'!


Terwijl Manlief de filmmuziek van 'Batman'
aan het neuriën was, maakte hij deze foto's.


De sjaal is groot en bijna 3/4 rond.
Hij hangt daarom op een natuurlijke manier om je heen.

Natuurlijk zou je hem ook hoger kunnen dragen;
wat losser rond de nek gedrapeerd, zodat hij
niet zo om je armen valt.

Ik ben er blij mee; lekker warm en hij kleurt fantastisch
bij mijn jeans.

De 'technische' informatie;
De sjaal is gehaakt naar het patroon
'Crovontuli' (gratis). Je vindt het hier.

Ik gebruikte garen van Schoppel;
Zauberball, kleur Stone-Washed,
bijna 5 bollen (100 gram/420 m. looplengte
per bol) en haakte met naald 3,5.


Lieve groetjes,

Sandra






dinsdag 22 augustus 2017

Cadeautje voor Guinness

Guinness' huidproblemen krijgen we niet
onder de duim. De klachten zijn net
zo weerbarstig als het hondje (en... als ik eerlijk
ben; zijn baasjes 😉)

De medicatie die eigenlijk afdoende zou 
moeten zijn (Apoquel), werkt wel, maar 
niet voldoende. 

In overleg met de dermatoloog hebben we de
de afgelopen periode, als Guinness weer helemaal
de kriebels kreeg, af en toe korte 'stootkuren' 
prednison ingezet.

Dat hielp gelukkig goed.

Prednison is (vanwege de bijwerkingen)
natuurlijk niet een medicijn dat we graag inzetten,
maar het alternatief is een gisten-, schimmel- en/of
bacteriële infectie, waarna misschien weer
antibiotica of hele agressieve gisten-/schimmel-
dodende middelen nodig zijn...

En als je de keuze hebt tussen een hond die
gek wordt van de jeuk en zich kapot krabt,
of een gelukkige, tevreden hond?
Dan is het niet moeilijk hè...


Maar goed... Die bijwerkingen...

In Guinness' geval is het haaruitval 😒
Op de foto  hierboven niet te zien,
daarom even wat extra foto's.


Door de wrijving van zijn tuigje,
heeft Guinness er op zijn schouders en rug extra last van;


En dus bestelde het vrouwtje dit mooie tuigje;


Geen 'puntdruk' meer en daardoor hopelijk 
minder haarverlies!

Fjietfjieuw Guinness! 😍

De foto's zijn ongeveer een week oud
en bij het opzoeken van de foto's van Guinness,
schrok ik wel even; want in een week tijd is er
over heel zijn lijf nog veel meer haar uitgevallen.

Maar... de periodes dat we terug moeten vallen op prednison 
worden steeds korter en ze liggen steeds verder uit elkaar. 
En Guinness vachtje doet zijn best;
ik zie ook al heel veel nieuwe haartjes terugkomen
op de kale plekken, whoopwhoop!! 😄

Alhoewel ik blij ben met de continue ontwikkeling
van de reguliere geneeskunde, blijf ik ervan balen
dat alle trajecten (regulier én alternatief) die we tot nu toe gehad hebben 
om het op een ándere manier op te lossen
(lees; oorzaak- in plaats van symptoombestrijding)
niet tot het gewenste resultaat hebben geleid.
De 'weegschaal' van Guinness slaat daarvoor
té snel van links naar rechts.

Sinds kort zijn we op een natuurlijke manier
bezig om zijn weerstand op te krikken en
smeren we aloë vera op gevoelige (jeuk)plekken.
Dit heeft even tijd nodig.

En er is een nieuw medicijn uit in de vorm van
een maandelijks injectie, Cytopoint
Binnenkort hebben we de afspraak met de 
dermatoloog om dat te bespreken.

We geven niet op en blijven bijleren!

Lieve groetjes, met een vrolijke kwispel van een blije Guinness,

Sandra






vrijdag 18 augustus 2017

Fair Isle Slippers | Tadaa!

Ze zijn gelukt!
Ik ben er super blij mee.


Vrij naar het patroon van Alessandra Hayden

Het 'vrij naar' slaat op de vele aanpassingen die 
ik heb moeten maken om deze slofjes in de juiste
maat te krijgen met Scheepjes Stone Washed, naald 4.


Zoals je ziet, was Guinness geïnteresseerd!


Nee, Guinness, deze zijn een beetje te groot voor jou 😜


Mocht je ze ook willen maken;
Onlie Mie wees me terecht op het 'uitglijgevaar'.

Ik denk dat het bij ons in huis mee zal vallen,
maar het is zeker een idee om ze te voorzien
van een 'anti-slip-oplossing'.

Bijvoorbeeld 'Stop & Go' van Lana Grossa


Wat ik ook nog vond is een handige sokken-maattabel.
Niet dat het helemaal heilig is, maar het geeft je een richtlijn.

In het kort:
Maat 36/37 - 23,5 cm voetlengte
Maat 38/39 - 25 cm. voetlengte
Maat 40/41 - 26,5 cm. voetlengte
Maat 42/43 - 27,5 cm. voetlengte

Alvast een fijn weekend!

Lieve groetjes,

Sandra







dinsdag 15 augustus 2017

Finnegan en MacFlannegan op jacht naar...

De dampen van de Schierker Feuerstein hebben gelukkig
geen blijvende schade toegebracht (hier lees je er meer over).

De muisjes zijn na een nachtje slapen volledig hersteld.
In Mac's woorden;

'Ik voel me geen doedelzak meer, maar in mijn hoofd hoor ik hem wel
en het lijkt wel of neef Dougal hem bespeelt!' 
Mac kijkt zuur 
'Een zwarte dag in de familiegeschiedenis; de dag
dat Dougal een doedelzak kreeg voor zijn verjaardag. 
Alle visite die zo eigenwijs was om de kaas op te eten in plaats 
van in de oren te stoppen, is doof geworden!'

Die verwijzing naar neef Dougal zegt me genoeg;
de muisjes hebben een kater!

En ze zijn erg rustig... Af en toe hoor ik een 
bijzonder (en aanstekelijk vrolijk) muziekje.
Wat zijn ze toch aan het kijken?

Ach jee.... leren ze het nooit?
Als je zin hebt, kun je hier meekijken
(na de eerste minuut weet je al precies wat ik bedoel).

Drie keer raden waar wij die dag naar toe zijn gegaan?
Juist; Quedlinburg!


Kijk ze daar staan! Vol trots samen voor het raadhuis.

Maar het duurt niet lang of Mac geeft 
het startsein voor 'de jacht'...

'Daar Finny! Die meneer met die rode tas!
Die gaat taart kopen, laten we hem volgen!'


De muisjes sluipen achter de nietsvermoedende
man aan. Ik vraag me af hoe ze weten dat hij taart
gaat kopen?


'Hee? Waar issie nou gebleven?'
Finny piept binnenssnuits een verwensing
'Ik zei toch dat ik hem mosterd hoorde
zeggen, jij ook met je mostaart!'

Mac is duidelijk nog niet over zijn 'doedelzakgevoel' heen.


De zoektocht gaat verder.


In de smalle, middeleeuwse steegjes,
voelen de muisjes zich prima thuis;
geen lawaaierig langszoevende auto's!

'Ik zie een terrasje!'
piept Finny enthousiast.


Maar helaas was dat nog steeds niet 'het enige
echte Käsekuchenterrasje'...

Totdat...
Kijk nou eens! De mannen hebben het gevonden!
Nét buiten het centrum, aan een klein pleintje.


Wij worden gemaand op het terras te gaan zitten.
Nu is het heel erg warm, dus een lekker
drankje (eh... laat dat 'je' er maar af,
we gaan voor een gróót glas deze keer) zal er
bij ons ook wel in gaan.

En vooruit; een Käsekuchen für Zwei!
(Mac denkt dat hij de vork niet nodig zal hebben 😄)


Ook zin gekregen in Käsekuchen?
Ik heb een recept gevonden dat (als ik me niet vergis)
 Galileo een tijdje geleden op dit specifieke pleintje
heeft gevonden. Ik denk dat ik me er een
keertje aan ga wagen (en ik denk niet dat de 
muisjes daar bezwaar tegen zullen maken).

Je vindt het recept (ook in tekst onder het filmpje) hier.


Smakelijke groetjes,

Sandra






Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  








zondag 13 augustus 2017

Fair Isle Slippers | een maatje meer

De struisvogel in mij wist het eigenlijk al;
ze worden écht te klein.
Manlief was reëler; 'Wat ben je eigenlijk aan het
haken? Dat is toch veel te klein?'

'Nee hoor, het rekt wel mee, ik moet alleen 
een stukje verder haken dan het patroon voorschrijft'
en vervolgens pers ik mijn voet in het sokje.


Op de foto valt het mee, maar
ik kan je zeggen; dit zit niet lekker.
Zoals Manlief het zegt; tweedimensionaal
klopt de maat misschien, maar driedimensionaal niet!
(Mannenlogica 😜, maar hij heeft gelijk)

Volgens patroon zou ik nu boven
op de wreef moeten zijn, bijna
tegen de enkel.

OK. Met Stone Washed naald 4 worden de sokjes 
dus te klein. Wat te doen? Ander garen kopen of
zelf het patroon ombouwen?

Ik kies voor het laatste en ben hierop
uitgekomen:


Wat een verschil hè?

Ik heb ervoor gekozen het 'tapestry-gedeelte'
te haken in halve stokjes, om zo meer
hoogte te krijgen.

Het patroon wordt daardoor ook wat meer
uitgerekt, maar dat vind ik geen probleem.

Bijkomend voordeel; het tapestry haken
met halve stokjes levert me geen zere handen op,
in tegenstelling tot het tapestry haken
met vasten.

Nu de rest nog in elkaar 'foezelen'.

Fijne zondag!


Lieve groetjes,

Sandra






vrijdag 11 augustus 2017

Fair Isle Slippers

Eventjes iets heel anders;
sokjes haken!


Eigenlijk meer slippertjes of
huissokken of hoe je ze ook wilt noemen.

Het patroon (van Alessandra Hayden) 
had ik al een tijdje in huis. 

Met de 'tapestry techniek' haak je de 
figuurtjes in de sokken.

Ik hoop dat de maat een beetje gaat kloppen met 
Stone Washed en naald 4.

Ik houd jullie op de hoogte!

Lieve groetjes,

Sandra






dinsdag 8 augustus 2017

Een kater voor Finnegan & MacFlannegan?

Wandelen kan mens en muis vermoeien.
Nieuwe schoenen of niet,
je moet toch zelf lopen.


De muisjes lijken het zwaar te hebben,
op deze dag waarbij wolken en zon zich
snel afwisselen.

Dapper lopen ze over de soms eindeloos lijkende wegen. 


En soms... proberen ze iemand voor hun karretje
te spannen. Arme Guinness moet het ontgelden;
hij zit prinsheerlijk in zijn eigen wagentje,
terwijl de muisjes hem commanderen;

'Hup oranje haarbal! Ga voor de koets
staan en breng ons naar de eerste de beste kaaswinkel
in de buurt! We hebben honger!' piept Mac brutaal.

'En dorst!' piept Finny er achteraan met een kraakstemmetje.



We mopperen wel eens over het feit dat
Guinness aardappelen in zijn oren lijkt
te hebben, maar vandaag ben ik blij dat hij zich
niets aantrekt van de enorme wensenlijst die
de muisjes piepen.

'Hebben jullie niets lekkers meegenomen
in jullie rugzakjes?' 

Heb je ooit blozende muizen gezien?
Ik deze dag wel! Schoorvoetend wordt er een
noot (komt die nou uit onze mueslireep??!) 
uit de rugzak gehaald en met lange tanden
opgepeuzeld.

Het zijn gewoon Lekkerbekken van de Bovenste Plank!

En verder gaat de tocht.
Over paden, rotsen en door kabbelende beekjes;


En je leest het goed; door kabbelende beekjes!


Al hoeft dat niet altijd...

'Finny!!' piept Mac verontwaardigd
'Er lag gewoon een brúg!'

Finny spert zijn kraaloogjes wijd open
en lijkt Mac niet meer aan te willen (of durven?) kijken.


Opzet?
Test Finny Mac's schoenen?
Plagerij?
Of toch een beetje moe?


Kom op jongens, nog een klein stukje.
We zijn bijna bij een dorpje!

Terwijl wij op een bankje aan het marktplein
een lekker broodje oppeuzelen, zien we de
muisjes aankomen met...


Tja, wat is het eigenlijk?


'Schierker Feuerstein!'
piepen de muisjes in koor!

Mac wrijft over zijn buikje.

Zijn jullie nu aan de drank?
Is dat wel goed voor muisjes?

De neefjes kijken me een beetje
wazig aan. Ze lijken niet te begrijpen wat ik zeg.

Wat later wordt het flesje de hotelkamer in gedragen;


Ze lijken een liedje te zingen:



'Delikat und herzhaft fein
schmeckt der Schierker Feuerstein

Trink ihn, wenn der Speisen Mengen
deinen Magen sehr beengen,

trink ihn, wenn des Winters Kühle
bei dir erzeuget Frostgefühle,

trink ihn bei der Sonne Glut,
in allen Fällen schmeckt er gut.'



Wacht eens even...

'Trink ihn, wenn der Speisen Mengen
deinen Magen sehr beengen...'

Hebben jullie teveel gesnoept?
Hebben jullie (Manlief en ik proesten het uit)...
BUIKPIJN????

Finny en Mac kijken ons aan met een blik
waarvan zelfs de grootste poema spontaan
het hazenpad gekozen zou hebben.

Het flesje wordt opengeschroefd en de geur van 
alcohol komt me tegemoet.
Als dat maar goed gaat...

Even later;


Hahahaaa!
Het lijkt erop dat alleen al de 
geur van Schierker Feuerstein de
muisjes naar Drie-Dra-Dromenland heeft gestuurd!

Zouden ze morgen een kater hebben?

Nou ja... van buikpijn lijken
ze nu in ieder geval geen last meer te
hebben, dus het helpt wel!

~~~

Lieve groetjes,

Sandra





Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  





zondag 6 augustus 2017

Oeps... Gemist!

Wat klopt hier niet?


Gespot?
Ik laat het lekker zitten hoor!

Het is de hand(werk)tekening van Tante Sandra 😆😃

Fijne zondag!

Lieve groetjes,

Sandra