dinsdag 28 maart 2017

Finnegan & MacFlannegan | Het Geheimzinnige Pakket

'Ding-dong!' 
Wie zou dat zijn?


Een pakketje? Op dit tijdstip?
Zonder pakketbezorger?
Eens even kijken...


Hmmm... dit is muizenpost!

'HeeeeePIEP! Dat is ONS pakketje!'
klinkt het verontwaardigd in de verte.
En het duurt niet lang of ik ben het pakketje kwijt
en de muizenmannen gaan ermee vandoor.


Allemaal 'TOPiep-SECRET'
zelfs Guinness mag niet meehelpen.


Bij het muizenhuis aangekomen is het een consternatie
van jewelste; het pakket moet open en snel!


Het is goed verpakt, dat is een ding dat zeker is.
En wat staat daar toch op het etiket?
Finny, ga eens aan de kant, dan kan ik het beter 
bekijken!

Maar Finny concentreert zich op het roepen
van instructies;
'Links van de kaas, rechts van de wortelcake!'

Wortelcake??? Die heb ik gisteren gebakken!
Die muizenboeven schamen zich nergens voor;
dáár is dus het 'kontje' van de cake gebleven...


Maar ik krijg niet de kans om me op te winden over
een stuk wortelcake dat onvrijwillig is verhuisd naar
het muizenhuis, want Mac heeft 'het' gevonden...

Een mes.


Een mes?

Een MES?!?!


Trots wordt ermee naar Finny gezwaaid.
'Hier kunnen we de doos mee open snijden!
Hij is suppiepscherp, zelfs dat stuk oude kaas
viel uit elkaar als brokkelkaas toen ik 
ermee hakte!'

Suppiepscherp? Hakken?
Met een mes??
Ik heb genoeg gehoord.


Niks daarvan, muizenmanneke!
Kom jij maar eens even mee!

Als ik me omdraai, schiet er een licht-grijs-groene flits
langs mijn voeten. Wel potjandikkie!


Fast Finny in de bocht!


'Met deze krijgen we het pakket nóg sneller open!'

Ik heb letterlijk en figuurlijk mijn handen vol vandaag!


Met deze mousehanger eh... cliffhanger besluit ik mijn blogpost 
voor vandaag. Wil je weten wat er in het Geheimzinnige Pakket zit?
Volgende week het vervolg!

Lieve groetjes,

Sandra





Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  




zondag 26 maart 2017

Het Ed's Project | De Draadjes

Haakhumor of heb ik nu echt teveel draadjes ingestopt?

Zegt het ene draadje tegen het ander; 'verwarrend hè?' 
Zegt het ene draadje tegen het ander; 'heb jij ook het gevoel dat er continu aan je getrokken wordt?'
Zegt het ene draadje tegen het ander; 'de wereld is verknipt!'

Ik kan nog wel even doorgaan, maar zal het jullie besparen...


De kleurtjes en structuren zijn wel mooi in het zonnetje.


Maar toch...


word ik blijer van dit soort pakketjes;


Die vervolgens weer aan elkaar genaaid moeten worden,
waardoor er wéér meer draadjes ontstaan 😱

Ik ga nog even door, des te sneller kan ik jullie de
16 blokken laten zien. Tot snel!

Lieve en zonnige groetjes,

Sandra







maandag 20 maart 2017

Het Ed's Project | van 4 naar 9

Wat is het toch donker weer hè? Op zich heel normaal in deze tijd van het jaar,
maar we zijn vorige week zo verwend en dan wil je eigenlijk niet meer terug.

De blokken van Het Ed's Project lieten zich dan ook moeilijk fotograferen.
Ik had wel kunnen wachten totdat het weer wat lichter werd,
maar het is wel leuk om regelmatig een update te posten. En donker weer? 
Dat hoort er nou eenmaal bij. Af en toe dan hè 😊

Afgelopen week groeide het aantal blokken tot 9.
9 Is een mooi aantal om een idee te krijgen
hoe het zou kunnen worden.
En ik hoef nog niet op een trapje te gaan staan 😜


Op één kleur na (een gemêleerd garen) zijn alle kleurtjes
nu in meer of mindere mate gebruikt.

Er zijn nog wel meer blokken af,
maar die zijn nog niet afgehecht.
En dan mag je niet op de foto, whahahaa!

Fijne week!

Lieve groetjes,

Sandra





donderdag 16 maart 2017

Servische bonensoep, het R-beest en Guinness

Ik ben wel een fraaie; op de warmste dat van het jaar tot nu toe, kom ik aan met 
een recept voor Servische bonensoep!


En dan bekijk ik mijn foto eens nauwkeurig; staat er niet eens 
een boon op! Nou ja zeg! Wie is er hier nu in de bonen?

Oei... dat is een mooi bruggetje naar het R-beest... 
(het recept volgt onderaan deze post 😀)

Er was eens een malle vrouw, die 's ochtends vroeg,
als ze de schuur in liep om haar fiets te pakken, 
wel eens iets weg zag schieten.
Was het een muis? Dik kans.
Of... toch niet? Het is wat groter.
Een merel? Kan ook, die hebben een paar jaar geleden nog 
in de schuur zitten nestelen (was niet zo handig).

Maar toen sloeg op een ochtend de Nare Waarheid
als een Bom in; 
het was geen muis,
het was geen merel,
het was een R-beest.

Zo'n beest waarvan je niet durft te zeggen 
dat je het in je tuin of schuur hebt.
Want wat bén je dan voor een rommelkont?

Vroeger, toen we kippetjes hadden, toen vond ik het anders.
Toen durfde ik wel te zeggen dat we een rat in de tuin
hadden gespot. Niet dat ik er trots op was, integendeel.
Maar ik durfde het r-woord toen nog uit te spreken.

En ik werd boos; was de rattenplaag twee wijken verderop
overgeslagen naar onze wijk? Komt het (zie-je-wel-ik-wist-het)
door die mensen in de buurt die af en toe denken dat
het trottoir een openbare groenbak is en oud brood en groentestronken
buiten kiepen voor 'de vogeltjes'?

Manlief werd gesommeerd; 'wij gaan komend weekend samen het R-beest opsporen!'
Ikke de held natuurlijk achter de rug van Manlief, 
commanderen op z'n best, klaar voor het slaken van een ijselijke gil en 
het inzetten van een sprint die potentie biedt voor de Olympische Spelen.

En toen was het dinsdag. In mijn beleving de lichtste ochtend
van het jaar tot dan toe.
Ik kijk naar rechts. Daar lijkt het R-beest altijd te zitten.
En hij schiet dan altijd mét mij de schuur in.
Alleen zie ik nooit waar hij blijft?

Tot die lichte dinsdagochtend.
Ineens zie ik waar het r-beest blijft.

Goed gekozen, die naam. Achteraf gezien dan.
Want het was een reflectie-beest!
De reflectie van mijn eigen bruin gelaarsde voet,
in een stuk rvs, dat over is van de keukenverbouwing.
😁
Hoezo in de bonen?

Guinness kijkt mij lichtelijk misprijzend aan;
'denk je niet dat ik het r-beest wel zou hebben
geroken? De muisjes weet ik toch ook te zitten?'


Over Guinness gesproken; het gaat super goed met hem.
Afgelopen dinsdag zijn we bij de dermatoloog geweest en
Guinness kreeg een tien met een griffel en een kus van de
juffrouw eh... dermatoloog!
Hij is klaar voor de volgende stap;
geen zelfkook-dieet meer, maar een Renske maaltijd.
Samen met de dermatoloog hebben we de best
passende variant uitgezocht. Nu maar hopen
dat het de juiste is!

De hondenkoekjes en andere tussendoortjes, 
daar gaan we niet mee experimenteren; die krijgt hij niet meer.

Maar denk niet dat Guinness iets tekort komt;
Nederlands' grootste rijstwafel-fan woont bij ons!

Oei... dit neigt weer naar een vreselijke hak-op-de-tak-post.
Maar ik ben het recept niet vergeten hoor!
Komt ie;

Servische bonensoep

Ingrediënten:

1 ui
1 rode of groene paprika
2 bouillontabletten
250 gr rundergehakt
1 prei
1 vastkokende aardappel
1 kleine pot witte bonen in tomatensaus
1 blikje tomatenpuree
1 liter water
Zout/peper
Chilipeper
Knoflook

Bereiding:

· Gehakt rul bakken
· Gesnipperde ui, knoflook, klein gesneden prei, aardappel en paprika 5 minuten mee laten fruiten
· Water, bonen, tomatenpuree, bouillontabletten en de tomatensaus toevoegen en 
ca. 15 minuten laten koken

Op smaak brengen met de kruiden.
Lekker met lente-ui als garnering

Variatietips; voeg een in blokjes gesneden courgette toe
en/of een potje gemengde bonen en/of wat champignons.
Het kan zijn dat je de soep dan nog wat aan moet lengen.
Geen probleem; gewoon wat water toevoegen en eventueel een 
extra bouillonblokje. De soep laat zich goed invriezen!


Zonnige groetjes,

Sandra






zondag 12 maart 2017

Het Ed's Project | Ik denk dat ik eruit ben :-)

Hartstikke bedankt voor jullie lieve reacties op mijn vorige
blogpost over het Ed's Project. 

Ik heb inmiddels een paar van de 'strepen-blokken' in één kleur
gehaakt, met natuurlijk een witte rand er omheen en dat
lijkt goed te werken.

Niet zoals het Drops patroon voorschrijft, maar
regeltjes overtreden op zijn tijd is wel eens leuk 😜

Manlief had afgelopen week de terechte
opmerking geplaatst 'jij kunt van alles willen en er je draai 
aan willen geven, maar vergeet niet dat de Ed's 
het patroon én de kleuren hebben uitgezocht. Het wordt
niet jouw deken!'

Oops... point taken.
Ik heb dus voor de zekerheid maar even contact opgenomen 
met de Ed's. Gelukkig hebben zij alle vertrouwen in 
mijn kleurgevoel, dus... gaan met die banaan! 
Of doe maar met de haaknaald.

Lang leve de fantasie; ik krijg nu het beeld van mezelf
waarin ik aan het haken ben met een banaan mijn hoofd
niet meer uit, whahahaaaa!

Ik laat jullie vlug een zonovergoten foto zien en dan vlieg ik 
achter mijn pc vandaan, want het weer is veel te mooi om
binnen te zitten!


Je ziet hier meteen het 'Kleine-bloemen-blok'.
Oftewel het 'Groot-afhecht-drama-blok' 😱

Dat wassie voor vandaag.
Geniet van het zonnetje, hoop dat het bij jullie 
ook zo'n mooi weer is!

Lieve groetjes,

Sandra







donderdag 9 maart 2017

Het Ed's Project | De Start

De eerste stapjes in 'Het Ed's Project' zijn gezet en ik ben al veel wijzer!
De blokken worden bijvoorbeeld 20 x 20 cm.

Dat betekent in totaal (minimaal) 80 blokken haken voor een sprei
van 160 x 200 cm. En dan komt er nog een rand omheen.
40 Gestreepte blokken, 20 met grote bloemen en 20 met kleine bloemen.

Maar de kleuren... Dat is/wordt nog een puzzeltje.

Met dit blok (dit is de 'grote bloem') ben ik tevreden;


Toen ging ik verder met de gestreepte blokken.
Het leek me leuk om daarvoor het gemêleerde garen te gebruiken.


Volgens het patroon horen daar 3 kleuren in.
Ik gebruikte een gemêleerd garen, een bijpassende tint en wit.

Hmmmm... Ik ben niet overtuigd.

Nog eentje en dan met een andere tint gemêleerd garen.
En meteen even naast de grote bloem leggen;


Te druk. Maar vooruit, nog één:


Dit gaat 'm niet worden.
Zeker niet als ik me er de blokken bij voorstel
die bestaan uit 4 kleine bloemen...

Misschien in plaats van 3 tinten te gebruiken, 
alleen het gemêleerde garen?


Inderdaad een stuk rustiger,
maar mijn kleurgevoel zegt; niet doen!

En zo is 'Grote Bloem' weer alleen...


Ik heb besloten dat ik het gemêleerde garen alleen subtiel ga gebruiken
in de bloemen-blokken. En dan maar twee toeren.
Als ik goed geteld heb, kom ik dan nog steeds goed uit
qua hoeveelheid garen.

Mijn opa zei altijd 'Met passen en meten, wordt de meeste tijd versleten.'

En opa had gelijk! 😀


Lieve groetjes,

Sandra







dinsdag 7 maart 2017

Breien en vilten; het kussen is klaar!

Vilten in de wasmachine; 
weg controle 😁

Hieronder een verslagje.

Het viel nog niet mee om het kussen
de wasmachine in te krijgen;
de muisjes vonden het namelijk een 
ideaal zonne-dekentje!


Na wat sjorren en trekken,
mocht ik mijn breiwerk terug hebben.
Even meten voordat het de wasmachine in gaan 
(40 graden, samen met een badmat voor extra 'viltkracht').


'Wat doet ze nou!?'


'Dadelijk verdrinkt ie!'


De muizenneefjes vinden het maar niets...
Maar geduld om het hele wasprogramma uit te zitten,
hadden ze ook niet 😀


OK....
Hier issie dan...
Van 56 cm naar 36 cm!


Het stuk ziet er compleet anders uit.
En het voelt nog steeds zacht, maar natuurlijk
niet meer soepel.


Ik zal jullie niet meer plagen,
hier komt een foto van het hele kussen;


Hij is een beetje scheef getrokken en
ik heb het idee dat dat vooral veroorzaakt wordt door
het aan elkaar naaien


Achteraf gezien heb ik de draad in het begin té strak aangetrokken.


Qua functionaliteit vind ik het een geslaagd kussen.
Het zit goed, isoleert en stoot vuil & vocht af.

Is het perfect?
Nee.

De naden kunnen beter en ik had verwacht dat ik 
het kussen na het vervilten nog wat in model
kon trekken. Dit lukte echter helemaal niet.

Zou ik het nog een keer doen?
Niet op deze manier.

Ik heb wel andere ideeën.
In mijn hoofd doemt een plaatje op van een effen kussen
met borduurwerk... Ik heb nog wol over? 😏

Misschien ooit, maar nu even niet. 
Eerst lekker haken aan de dekens 😀

Lieve groetjes,

Sandra




Vandaag niet écht een poppenverhaal op Beautiful Boardwalk, maar hier misschien wel;